காதலில் காத்திருப்ப்பு: சுவை நிறை நெய்தல் திணைப் பாடல் | தினகரன்

காதலில் காத்திருப்ப்பு: சுவை நிறை நெய்தல் திணைப் பாடல்

காதல், காத்திருப்பு போன்றவை எக்காலத்திற்கும் உரித்துடையவையாகும். சங்க காலத்துக் காதல் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல,

சங்க கால நெய்தல் திணைப் பாடல் ஒன்றையும் அதன் தெளிவுரையையும் புலவர் ஒருவர் எமக்குத் தெவிட்டாத தீஞ்சுவையுடன் தருகிறார். அதனை சுவைப்போம்.

தலைவியின் களவொழுக்கத்தைத் தாய் அறிந்தாள். உடனே இல்லத்தினுள் வைத்து இரு கதவையும் தாழிட்டாள். கடுமையான சிறைக் காவலுக்குள் வைத்து மகளைக் காத்தாள்.

எனினும் இரவிலே அவளைக் காணவந்த தலைவனோ காதலியைக் காணாது ஏங்கித் தவித்தான். பாதையெல்லாம் மணல் மலிந்த பழைய ஊர். அகன்ற நீண்ட அந்தத் தெருவிலே அயர்ந்து அமர்ந்துவிட்டான். அப்போது பேதுற்ற மனத்திடம் பேசினான்.

"உள்ளமே! ஓங்கிய கடலும் ஒலியடங்கிவிட்டது. மண்டும் ஊதைக் காற்றும் மகரந்தத்தைக் கிண்டிக் கிளப்பும் அலையோசைக் கடற்கரைச் சோலையும் அழகிழந்ததே!

பெட்டையும் தானும் வந்திட்ட கூகைச் சேவல் மக்கள் நடமாட்டம் இல்லாத மாபெரும் தெருவில் அச்சம் உண்டாக்குமாறு அலறிக் குழறுகின்றதே.

தீண்டி வருத்தும் தெய்வப் பெண்கள் வேண்டியதைப் பெற வெளிவரும் நடுநாளானதே!  தோகைமயில் என் முன்னே தோன்றவில்லையே; தோழியின் உதவியும் தோற்றுவிட்டதோ? மெல்லியலாள் அழகுக்குக் "கொல்லிப்பாவை' அழகும் குறைவாகுமல்லவா? முற்றிய, மென்மை மிகுந்த மூங்கிலன்ன பருத்த தோள்களைப் படைத்தவள்.

இளமை நலம் எல்லாமும் கொண்டவள்; அழகு தேமல் படர்ந்த அங்கமெனும் தங்கமதில் மதர்த்து நிற்கும் மார்பகத்தைத் தழுவி இன்பம் பெறும் வாய்ப்பு தவறிப் போய்விட்டதே!' என்று தனக்குத்தானே பேசிக்கொண்ட தலைவன் உடன் மணம்புரிந்து இல்லறம் இயற்றுவான் என்பது கருத்தாகும்.

நெய்தல் திணைப் பாடலான இப்பாடலை பாடிய புலவர் வினைத்தொழிற் சோகீரனார் ஆவார்.

"ஓதமும் ஒலி ஓவின்றே; ஊதையும்தாதுஉளர் கானல் தவ்வென் றன்றேமணல்மலி மூதூர் அகல்நெடுந் தெருவில்கூகைச் சேவல் குராலொடு ஏறிஆரிரும் சதுக்கத்து அஞ்சுவரக் குழறும்அணங்குகால் கிளறும் மயங்கிரு நடுநாள்பாவை யன்ன பலர்ஆய் வனப்பின்தடமென் பணைத்தோள் மடம் மிகு குறுமகள்சுணங்கு அணி வனமுலை முயங்கல் உள்ளிமீன்கண் துஞ்சும் பொழுதும்யான்கண் துஞ்சேன் "யாதுகொல் நிலையே!'


Add new comment

Or log in with...